tag:blogger.com,1999:blog-32923455129352722492011-11-11T10:53:35.557+07:00ประสบการณ์ที่มีค่าของผม ที่ได้บวชเป็นเวลา 15 วัน ณ วัดชลประทานรังสฤษฎ์พงกี้http://www.blogger.com/profile/11372260686871193502noreply@blogger.comBlogger181100tag:blogger.com,1999:blog-3292345512935272249.post-24338489069557124162011-10-05T17:45:00.003+07:002011-10-05T17:48:34.058+07:00อันนี้สำหรับท่องเตรียมตัวไว้ก่อนบวชนะครับ<div style="text-align: center;"><br /></div><div><div style="text-align: center;">คำขอบรรพชาอุปสมบท</div><div style="text-align: center;">เอสาหัง ภันเต, สุจิระปะรินิพพุตัมปิ, ตัง ภะคะวันตัง สะระณัง คัจฉามิ, ธัมมัญจะ ภิกขุสังฆัญจะ,</div><div style="text-align: center;">ละเภยยาหัง (ละ-ไภ-ยา-หัง) ภันเต, ตัสสะ ภะคะวะโต, ธัมมะวินะเย ปัพพัชชัง, ละเภยยัง (ละ-ไภ-ยัง) อุปะสัมปะทัง.</div><div style="text-align: center;">ทุติยัมปาหัง ภันเต, สุจิระปะรินิพพุตัมปิ, ตัง ภะคะวันตัง สะระณัง คัจฉามิ, ธัมมัญจะ ภิกขุสังฆัญจะ,</div><div style="text-align: center;">ละเภยยาหัง (ละ-ไภ-ยา-หัง) ภันเต, ตัสสะ ภะคะวะโต, ธัมมะวินะเย ปัพพัชชัง, ละเภยยัง (ละ-ไภ-ยัง) อุปะสัมปะทัง.</div><div style="text-align: center;">ตะติยัมปาหัง ภันเต, สุจิระปะรินิพพุตัมปิ, ตัง ภะคะวันตัง สะระณัง คัจฉามิ, ธัมมัญจะ ภิกขุสังฆัญจะ,</div><div style="text-align: center;">ละเภยยาหัง (ละ-ไภ-ยา-หัง) ภันเต, ตัสสะ ภะคะวะโต, ธัมมะวินะเย ปัพพัชชัง, ละเภยยัง (ละ-ไภ-ยัง) อุปะสัมปะทัง.</div><div style="text-align: center;">อะหัง ภันเต, ปัพพัชชัง ยาจามิ, อิมานิ กาสายานิ วัตถานิ คะเหต๎วา, ปัพพาเชถะ มัง ภันเต,</div><div style="text-align: center;">อะนุกัมปัง อุปาทายะ.</div><div style="text-align: center;">ทุติยัมปิ อะหัง ภันเต, ปัพพัชชัง ยาจามิ, อิมานิ กาสายานิ วัตถานิ คะเหต๎วา, ปัพพาเชถะ มัง ภันเต,</div><div style="text-align: center;">อะนุกัมปัง อุปาทายะ.</div><div style="text-align: center;">ตะติยัมปิ อะหัง ภันเต, ปัพพัชชัง ยาจามิ, อิมานิ กาสายานิ วัตถานิ คะเหต๎วา, ปัพพาเชถะ มัง ภันเต,</div><div style="text-align: center;">อะนุกัมปัง อุปาทายะ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">เกสา, โลมา, นะขา, ทันตา, ตะโจ / ตะโจ, ทันตา, นะขา, โลมา, เกสา</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">คำขอศีล ๑๐</div><div style="text-align: center;">อะหัง ภันเต, สะระณะสีลัง ยาจามิ, ทุติยัมปิ อะหัง ภันเต, สะระณะสีลัง ยาจามิ, ตะติยัมปิ อะหัง</div><div style="text-align: center;">ภันเต, สะระณะสีลัง ยาจามิ.</div><div style="text-align: center;">๑. ปาณาติปาตา เวระมะณี ๖. วิกาละโภชะนา เวระมะณี</div><div style="text-align: center;">๒. อะทินนาทานา เวระมะณี ๗. นัจจะ/คีตะ/วาทิตะ/วิสูกะทัสสะนา เวระมะณี</div><div style="text-align: center;">๓. อะพรัหมะจะริยา เวระมะณี ๘. มาลาคันธะ/วิเลปะนะ/ธาระณะ/มัณฑะนะ/วิภูสะนัฎฐานา เวระมะณี</div><div style="text-align: center;">๔. มุสาวาทา เวระมะณี ๙. อุจจาสะยะนะ/มะหาสะยะนา เวระมะณี</div><div style="text-align: center;">๕. สุราเมระยะ/มัชชะปะมาทัฏฐานา เวระมะณี ๑๐. ชาตะ/รูปะ/ระชะตะ/ปะฎิคคะหะณา เวระมะณี</div><div style="text-align: center;">อิมานิ ทะสะ สิกขาปะทานิ สะมาทิยามิ (ว่า ๓ ครั้ง)</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">คำขอนิสัย</div><div style="text-align: center;">อะหัง ภันเต, นิสสะยัง ยาจามิ. ทุติยัมปิ อะหัง ภันเต, นิสสะยัง ยาจามิ. ตะติยัมปิ อะหัง ภันเต,</div><div style="text-align: center;">นิสสะยัง ยาจามิ.</div><div style="text-align: center;">อุปัชฌาโย เม, ภันเต โหหิ. (ว่า ๓ ครั้ง)</div><div style="text-align: center;">อัชชะตัคเคทานิ เถโร, มัยหัง ภาโร, อะหัมปิ เถรัสสะ ภาโร. (ว่า ๓ ครั้ง)</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">คำขออุปสมบท</div><div style="text-align: center;">สังฆัมภันเต, อุปะสัมปะทัง ยาจามิ, อุลลุมปะตุ มัง ภันเต, สังโฆ อะนุกัมปัง อุปาทายะ.</div><div style="text-align: center;">ทุติยัมปิ ภันเต, สังฆัง อุปะสัมปะทัง ยาจามิ, อุลลุมปะตุ มัง ภันเต, สังโฆ อะนุกัมปัง อุปาทายะ.</div><div style="text-align: center;">ตะติยัมปิ ภันเต, สังฆัง อุปะสัมปะทัง ยาจามิ, อุลลุมปะตุ มัง ภันเต, สังโฆ อะนุกัมปัง อุปาทายะ.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">อะหัง ภันเต...................นามะ</div><div style="text-align: center;">อุปัชฌาโย เม ภันเต, อายัส๎มา ธีระปัญโญ นามะ</div><div style="text-align: center;">.....................................</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3292345512935272249-2433848906955712416?l=bunpacha.blogspot.com' alt='' /></div>พงกี้http://www.blogger.com/profile/11372260686871193502noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3292345512935272249.post-73578751899765316492011-06-30T10:13:00.000+07:002011-06-30T10:16:14.774+07:00วันอังคารที่ 14 เมษายน 2552 [ทบทวนบทเรียน]<br /><br />กิจกรรมวันนี้ก็มีเรียนเช้าบ่ายปกติ ไม่มีอะไร เวลาว่างก็นั่งสรุปบทเรียน<br />กรรมฐานที่ทำมาในแต่ละวัน ทั้งจากทำเอง อ่านหนังสือ พระอาจารย์สอน ประยุกต์ใช้<br />การใช้จริง ทั้งหลายทั้งปวงก็พยายามไปอ่านทบทวน ทั้งบันทึกประจำวัน ทั้งที่จด<br />มาจากบทเรียน ทั้งจากที่ทำประสบมาเอง รวบรวมๆ มาเรียบเรียงรวมไว้ที่เดียวกัน<br />เป็นการสรุปผล ขั้นตอนการพัฒนามาเรื่อยๆ ก็กะว่าคืนนี้กับคืนพรุ่งนี้<br />2 คืน จะใช้เวลาทบทวนบทเรียนแล้วสรุปๆออกมาให้หมด นอนน้อยหน่อย<br />ก็คงไม่เป็นไร เพราะวันพฤ.กับวันศุกร์ก็ลาไว้แล้ว แถมรัฐบาลประกาศหยุดเพิ่มด้วย<br /><br />แล้ววันนี้โชคดีมากเลย พระอาจารย์มหาสนทยากลับมา แล้วมาพานำทำวัตร<br />จังหวะสวดท่านแปลกๆแต่ก็เร็วดี แล้วท่านก็สวดเสียงดังมาก กระพึ่มเลยทีเดียว<br />ก็มึนกันตามๆกัน แล้วท่านก็มีมาตรการเด็ด ทำวัตรเย็นยังไงๆก็ 2 ชม.<br />กำหนดไว้ตายตัว เป็นการฝึกสำรวจดูความทุกข์ ความอยากในตัวเอง<br />ใครทรมานมาก ก็เป็นเพราะตัณหาคือความอยาก มีมาก แล้วก็เป็นยังงั้นจริงๆ<br />สวดมนต์เสร็จก็ให้นั่งสงบใจประมาณ 15 นาที แล้วนั่งต่ออีกประมาณ 30 นาที<br />กระสับกระส่ายกันมากๆ แต่ที่ท่านสอน เราฟังแล้วสุดยอดเลย<br /><br />ท่านสอนเรื่องกรรมฐานกับมรรค 8 การทำกรรมฐานมันมีมรรค 8 อยู่ในนั้น<br />การมองเก็นทุกข์ (สัมมาทิฐฐิ) การมองดูมันอย่างวางเฉย มองตามจริง<br />มีความเพียรตั้งอยู่ ไม่สุข ทุกข์ไปกับอาการต่างๆ แต่ระลึกรู้ตัวอยู่ ตั้งมั้นมีสมาธิอยู่<br />ทั้งหมดเกิดขึ้นพร้อมกัน ขณะเดียวกัน<br /><br />พึ่งเข้าใจว่ามรรค 8 ปฏิบัติกันแบบนี้ ฝึกกันแบบนี้นี่เอง กรรมฐานจึงเป็น<br />ทางที่จะไปถึงการตรัสรู้ได้<br /><br />แล้วพอจบก็ไปถามถึงอาการต่างๆที่เคยทำๆมา พระอาจารย์ก็บอกถึง<br />วิธีการทำ วิธีการคิดที่ถูกต้องมาให้ คืนนี้คงต้องเปลี่ยนแผน ยังไม่สรุป ต้องลุยทำ<br />ตามที่พระอาจารย์แนะนำดูก่อน สู้ๆ<br /><br />--------------------------------------------------------------------------------------------<br /><br />ความทุกข์มันไม่ได้เกิดที่ร่างกาย<br />มันเกิดที่ใจ -- ตัณหา 3<br /> - อยากได้ในสุข<br /> - ไม่อยากได้ในทุกข์<br /> - ...<br /><br />[สมาธิ กรรมฐานที่ดี (จากที่ถามพระอาจารย์มา)]<br />- มีสติ ระลึกรู้อาการของกาย ใจทั้งหมด<br /> - สุขรู้<br /> - ทุกข์รู้<br /> - เฉยๆรู้<br />- ขณะจิตฟุ้งซ่านให้กำหนดรู้ มันจะดับไป<br /> - ต้องระลึกรู้บ่อยๆ ไม่ปล่อยให้มันฟุ้งไปยาว<br /> พยายามฟุ้งแล้วรู้ ฟุ้งแล้วรู้ <br /> - จิตธรรมชาติมันจะวิ่งตลอด - อนาคต/อดีต<br /> ต้องฝึกให้มันอยู่กับปัจจุบันขณะให้ได้ คือ รู้ตัวอยู่<br />- วางเฉยทั้งในความพอใจ และความทุกข์ ปล่อยมันวางลง สักแต่ว่ารู้เพียงอย่างเดียว<br />- หยุดความคิดต่างๆลง สักแต่ว่ารู้ แล้วปล่อยมันวางลง ไม่ต้องหาเหตุ หาผลใดๆ<br />- ทำให้ได้ 1 ชม.<br /> - ทำสัจจะอธิษฐานให้ได้<br /> - ทำความเพียรให้ถึง<br /> - ขันติ<br /> - ถ้าสมาธิยังไม่เกิด ให้อดทนไปก่อน (ทนกับความทุกข์)<br /> แล้วพัฒนาเป็นการเจ็บปวดแต่ไม่ทุกข์แทน ปล่อยวางมันให้ได้<br /><br />- สมาธิวันนี้ดูดีขึ้นแต่ยังมีหลับๆบ้าง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3292345512935272249-7357875189976531649?l=bunpacha.blogspot.com' alt='' /></div>พงกี้http://www.blogger.com/profile/11372260686871193502noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3292345512935272249.post-40401947879685362382011-06-07T10:18:00.000+07:002011-06-07T10:19:12.684+07:00วันจันทร์ที่ 13 เมษายน 2552 [สงกรานต์ ฉ่ำบุญ]<br /><br />วันนี้ก็คล้ายๆกับเมื่อวานเลยคือ กิจกรรมเหมือนกันเลยแต่วันนี้ไม่ได้ไปบิณฑบาตร<br />แต่ออกไปนั่งที่ลานหินโค้งตั้งแต่ 6:15 เลย นั่งอยู่ลานหินโค้งนานที่สุดเลยวันนี้<br />ตั้งแต่ประมาณเกือบๆ 7 โมงถึงประมาณเที่ยงเลย พักล้างบาตรแป๊บเดียว<br />เมื่อยมาก พยาามจะนั่งสมาธิก็นั่งได้ไม่นานมากประมาณ 15-20 นาทีก็ไม่ไหวแล้ว<br />นั่งบิดไป พลิกมาอยู่ยังงั้น ก็ฝึกความอดทนดี แล้วยังมีฝนตกลงมาด้วย ดีว่าไม่แรง<br />ตกแค่ประมาณ 5 นาที ก็ค่อยยังชั่ว เปียกนิดหน่อย แล้วแดดก็ออกทั้งวันเลย<br />ฟ้าหลังฝนสวยงามเสมอจริงๆ วันนี้ก็ไม่ได้มีใครมาเยี่ยม ก็เลยว่างๆด้วย<br /><br />ตอนบ่ายวันนี้ก็ไม่มีเรียน จบกิจกรรมช่วงเช้าก็ว่างถึงเย็นเลย<br />เวลาว่างๆส่วนใหญ่ก็อ่านหนังสือ พุทธประวัติที่ท่านพุทธทาสเขียน ก็อ่านง่ายดี<br />แล้วก็ไม่ได้มีปาฏิหาริย์อะไรมากมาย ดูแล้วท่านเป็นคนธรรมดาๆเลย ก็เคยคิด<br />อยู่เหมือนกันว่าเรื่องจริงๆ อาจจะเป็นแนวนี้ก็ได้ พอมาได้อ่านแนวนี้จริงๆ ก็เลยชอบเลย<br /><br />ตอนค่ำก็บังเอิญหลังจากทำวัตร พระอาจารย์เปิด cd พุทธประวัติให้ดูอีก<br />เลยได้เปรียบเทียบกับที่อ่านมาพอดีเลย ส่วนใหญ่ก็คล้ายๆกันแต่ vcd ตัดเยอะมาก<br />รวมถึงรายละเอียดน้อยมากๆ ก็คงเพราะเวลาจำกัดนั่นแหละ<br /><br />เดี๋ยวก่อนนอนคงทำสมาธิไม่นานมาก เพราะดึกมากแล้ว<br /><br />------------------------------------------------------------------------<br /><br />เวลาที่เหลืออีก 2 วัน ใช้สรุปประสบการณ์ทั้งหมด<br />ที่ได้จากการบวชมาทำเรียงเป็นลำดับๆ<br />เน้นเรื่องกรรมฐานเพียงอย่างเดียวก่อน<br />- บทเรียน<br />- ความรู้สึกตอนปฏิบัติ<br />- การพัฒนาการ<br />- ผลที่เห็นและการนำไปใช้<br />- การพัฒนาต่อไป<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3292345512935272249-4040194787968536238?l=bunpacha.blogspot.com' alt='' /></div>พงกี้http://www.blogger.com/profile/11372260686871193502noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3292345512935272249.post-10530892025129446472011-06-07T09:50:00.002+07:002011-06-07T10:02:47.616+07:00วันอาทิตย์ที่ 12 เมษายน 2552 [เดินตามหลวงพ่อปัญญา]<br /><br />วันนี้ก็เป็นวันอาทิตย์ครั้งที่ 2 (ครั้งสุดท้ายแล้ว อิๆ) คนเยอะมากมาย เหมือนอาทิตย์<br />ที่แล้วเลย วันนี้แป้งมาด้วยได้คุยกันแป๊บๆเอง ได้เห็นหน้าพี่แป้งแล้ว<br />ก็หายห่วง ทุกอย่างเรียบร้อยดี ก็ต้องขอบคุณ อนุโมทนาพี่แป้งด้วย ที่ไม่งอแงเลย<br />อดทน ไม่บ่นอะไรซักคำ ก็ถือว่าได้ทำบุญร่วมกันนะ อนุโมธนา สาธุ<br /><br />วันนี้เช้า ทั้งเช้าก็อยู่ที่ลานหินโค้ง แทบจะตลอด นั่งฟังหลวงพ่อพระอุปัชฌา<br />เทศน์ให้ญาติโยมฟัง ก็รู้สึกไม่ทรมานเหมือนอาทิตย์ก่อนแล้ว อาทิตย์ก่อน<br />ที่อยู่หินโค้งทั้งเช้าแบบนี้ ปวดหลังมาก เมื่อยขาด้วย ทรมานสุดๆ<br />แต่วันนี้ไม่ปวดหลังเลย เท่ากับการฝึกนั่งกรรมฐานทุกๆวัน ของเราออกผลแล้ว<br />ก็น่าดีใจ แล้วก็ภูมิใจที่อดทน พยายามมา<br /><br />วันนี้เริ่มประเพณีสงกรานต์ด้วย มีการสรงน้ำพระ (ญาติโยมรดน้ำที่มือพระ) ก็ดูสวยงามดี<br />ประเพณีไทย เห็นญาติโยม ปู่ย่า ตายายแก่ๆ เวลารดน้ำพระจะยิ้มดีใจ<br />รดเสร็จก็ยกมือไหว้ สาธุ เห็นแล้วน่าปลาบปลื้มใจ ต้องทำตัวให้ดีขึ้นๆไป<br />เพื่อคุ้มกับที่ญาติโยม กราบไหว้<br /><br />ตอนบ่ายก็มาถ่ายรูป เพื่อลงหนังสือรุ่น ก็รู้สึกไม่ดีนิดนึงที่ความสามัคคี ความพร้อมเพรียง<br />ไม่ค่อยมีกันเลย เพื่อนประกาศเรียกหลายรอบอยู่ ถึงจะออกมากันได้ ก็เอาเถอะ<br />เราต้องพยายามปฏิบัติตัวเองให้ดีที่สุดละกัน จะได้ไม่เสียใจทีหลัง<br /><br />ตอนค่ำก่อนทำวัตรเย็นได้ดู CD วันที่บวช (ที่ออกทีวี) รู้สึกเร็วมาก แปปเดียวจะสึกแล้ว<br />นึกถึงวันนั้นก็นึกถึงความตั้งใจ ก่อนบวช ถึงวันนี้ก็ถือว่าพอใจนะ กับการปฏิบัติที่ผ่านมา<br />มีย่อหย่อน ฟุ้งซ่านกันไปบ้าง ก็ธรรมดาโลก ^o^<br /><br />หลังทำวัตรได้ดู cd หลวงพ่อปัญญาที่ออกคนค้นคน สุดยอดมาก หลวงพ่อท่าน<br />อายุ 96 ปี เดินไม่ค่อยจะไหว ต้องมีคนพยุงตลอด ท่านยังทำงานทุกวัน ออกไปรับกิจ<br />นิมนต์ ทุกวัน ตอนท่านไปนอนรพ. ยังแว๊บออกมาอัดรายการวิทยุด้วย ท่านสุดยอดจริงๆ<br />ขอน้อมนำการปฏิบัติของท่านมาเป็นตัวอย่างในการดำเนินชีวิตต่อไปครับ สาธุ<br /><br />------------------------------------------------------------------------<br /><br />อนิจจัง ทุกข์ขัง อนัตตา [สามัญลักษณะ 3]<br />- อนัตตา ความไม่มีตัว ไม่มีตน<br /> ทุกสิ่งเป็นสิ่งที่จิตนำมาปรุงแต่งขึ้น<br /> รูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส<br />- อะไรคือสวย<br /> คนๆเดียวกัน คนนึงบอกว่าสวย อีกคนบอกว่าไม่สวย<br /> แปลว่าสวยไม่สวยมันอยู่ที่ไหน มันอยู่ที่ใจ<br /> แปลว่าสวย ไม่สวย มันไม่มี ใจมันปรุงแต่งเองขึ้นมา<br />- อะไรคือหอม<br /> ทุเรียนบางคนบอกหอม บางคนบอกเหม็น<br /> น้ำหอมแต่ละกลิ่น บางคนบอกหอม บางคนบอกเหม็น<br /> แปลว่าความหอมก็เกิดที่ใจ ใจมันปรุงแต่ง<br />- ถ้าใจไม่ปรุงแต่ง?<br /> รูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส ต่างๆ<br /> ความชอบ ความเกลียด ความเจ็บปวด มันเกิดจากการปรุงแต่ง<br /> ทั้งสิ้น แท้จริงแล้ว มันไม่มีตัว ไม่มีตน ไม่มีอะไร<br /> แต่จิตเราไปปรุงแต่ง สัมผัสต่างๆเข้าเกิดเป็นความสวย<br /> ความหอม ความอร่อย ความชอบ ความเกลียดขึ้นมา<br />- การฝึกจิต<br /> ฝึกให้ควบคุมมันได้ ควบคุมการปรุงแต่งของจิต<br /> ระงับการปรุงแต่ง ว่าสวย ว่างาม ว่าอร่อย ไม่อร่อย ชอบ ไม่ชอบ<br /> เมื่อระงับมันลงได้ บรรเทามันลงได้ ความทุกข์ก็เบาบางลง<br /> ความสุข ความสงบ มันก็เพิ่ม<br /><br />ขออธิษฐานน้อมนำเอาหลวงพ่อปัญญาเป็นครูอาจารย์ที่เคารพ<br />ที่ยึดถือไว้ในจิตในใจ เป็นตัวอย่างที่ดีของผมต่อไป<br />ขอเดินตามแนวทางการปฏิบัติของหลวงพ่อครับ สาธุ<br /><br />ก่อนนอนทำสมาธิเต็มที่<br /><br />------------------------------------------------------------------------<br /><br />พระพรหมมังคลาจารย์ หลวงพ่อปัญญา นันทะ<br /><br />แนวทางปฏิบัติของท่านสุดยอดมากๆ เอาประโยชน์เป็นที่ตั้ง ไม่ยึดวัตถุเลย<br />อะไรไม่ถูกต้อง ท่านจะสอน จะว่าหมด<br /><br />อายุ 96 ท่านไม่มีขี้เกียจเลย ไม่นอน มันเสียเวลา<br />ท่านว่า เวลาท่านเหลือน้อย มีเวลาต้องรีบทำงาน ตายแล้วมันทำไม่ได้<br />ทั้งๆที่ร่างกายท่านก็แก่มากแล้ว ท่านยังตื่นแต่เช้า ทำงานตั้งแต่เช้าจนค่ำ<br />ทำอย่างสนุก ทำอย่างมีกำลังใจ อยากสอนคน อยากช่วยคน<br /><br />ดู vdo ของท่านแล้ว น้ำตาจะไหล พูดได้เต็มปากเลยว่า แบบนี้แหละ<br />กราบได้สนิทใจเลย แล้วท่านยังประหยัดมาก แม่บ้านจะซักผ้า ท่านยังว่าเปลือง<br />ปิดไฟที่กุฏิ ถ้าไม่มีคนอยู่ตลอด<br /><br />เวลาท่านออกไปสั่งสอนที่ไหน เดินไม่ค่อยสะดวก ต้องมีคนพยุง<br />ต้องนั่งรถเข็น ใครถามว่าท่านเหนื่อยมั้ย ท่านก็ว่าไม่เหนื่อย<br />หิวมั้ย ท่านก็ไม่หิว ตอนไปนอนรพ. แล้วท่านจะออกไปสถานีวิทยุ<br />ไปอัดรายการ คนถามท่านว่า อยู่รพ.แล้วยังออกไปทำงานอีกเหรอ<br />ท่านยังทำท่า กระฉับกระเฉง แล้วว่า โอ้ย แข็งแรง เห็นแล้วน้ำตาจะไหล<br />ซาบซึ้งกับกำลังใจ การปฏิบัติ ความเมตตา อยากสั่งสอนญาติโยมมากๆ<br />(รายการวิทยุของท่านจะมีเวลาประจำ ท่านจะไปตลอดไม่เคยขาด)<br /><br />แต่ละวันท่านจะไปนู่นมานี่ นั่งรถไปไกลๆ กลับมาท่านก็ยังเทศน์ต่อที่วัดอีก<br />ซาบซึ้งในน้ำจิตน้ำใจของท่าน ขอให้ท่านไปสู้สุขคติ มีความสุขในภพ ในภูมิที่ท่านอยู่<br />ขอให้ท่านมีควมสุขมากๆ สาธุ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3292345512935272249-1053089202512944647?l=bunpacha.blogspot.com' alt='' /></div>พงกี้http://www.blogger.com/profile/11372260686871193502noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3292345512935272249.post-61625338910612611972010-03-02T09:49:00.000+07:002010-03-02T09:50:15.926+07:00การบิณฑบาตร และ การฉัน<br /><br />วันแรกที่ตื่นมาบิณฑบาตร หลวงพี่เม ท่านนัดว่าออกประมาณตี 5 ครึ่ง<br />มาเจอกันประมาณ ตี 5:20 ก็ต้องตื่นประมาณ ตี 5 ก็ตื่นไม่ยากมากเพราะนอนเร็ว<br />ประมาณไม่เกิน 4 ทุ่มก็นอนแล้ว ก็ไม่งัวเงียมาก แล้วก็ยังเป็นแรกๆที่บวช<br />ความตั้งใจยังเต็มเปี่ยมอยู่ด้วย<br /><br />แต่วันถัดๆมาต้องทำวัตรเช้าก่อนที่จะไปบิณฑบาตร<br />ต้องตื่นตั้งแต่ตี 3 ครึ่ง เริ่มทำวัตรตี 4 ทำวัตรเสร็จประมาณตี 5<br />กลับมาแป๊บนึงก็ต้องออกแล้ว ก่อนไปก็ต้องปลงอาบัติ อันนี้ดี ปลงอาบัติก่อน<br />ออกไปบิณฑบาตร เพื่อให้มีความบริสุทธิ์เป็นเนื้อนาบุญที่ดี <br />เมื่อญาติโยมใส่บาตรจะได้บุญมาก ปลงเสร็จก็จัดเตรียมบาตร<br />ย่าม ช้อน ส้อม ห่มจีวร สะพายบาตร เตรียมจะออกไป<br />จะเห็นว่าแทบไม่มีเวลาว่างเลย ก่อนที่จะออกไป <br />บางวันที่นอนดึกหน่อย รึว่าหลับไม่ดี ก็จะง่วงมากตอนเดิน บิณฑบาตร<br />บางวันแทบจะหลับเลยทีเดียว บางวันก็หิว ไม่มีแรงเดิน<br />ต้องพยายามหาน้ำปานะ ฉันก่อนจะออกบิณฑบาตร<br />จะได้มีแรงเดิน ไม่งั้นไม่ไหว ทั้งหิว ทั้งง่วง - -"<br />ก็ถือเป็นการฝึกให้ไม่ขี้เกียจกับการตื่นนอนที่ดีเลย<br />เพราะบางวันง่วงมาก ก็ต้องฝืนใจ เอาชนะความขี้เกียจ ลุกขึ้นไปให้ได้<br />บางวัน กลับมาจากทำวัตรไม่ไหวจริงๆ ก็แอบเอนซักแป๊บนึงก็ยังมี<br />ก็ต้องฝืนใจลุกกันขึ้นมาให้ได้ แค่ 10 กว่าวัน ต้องทำให้ได้ อึ๊บบ<br /><br />การห่มจีวรออกไปนอกวัด ต้องห่มคลุมคือปิดไหล่ทั้ง 2 ข้างเลย<br />แล้วสะพายบาตรไว้ เอามือประคองไว้ไม่ให้ฝาบาตรร่วง<br />แล้วทีนี้จีวรก็ต้องห่มให้ดี ไม่ให้หลุด ลุ่ยได้ ก็หลวงพี่เม สอนเทคนิคให้นิดนึง<br />คือเอาสายสะพายบาตร ไปเหนี่ยวจีวรที่ไหล่ไว้ เป็นการลอคไว้<br />ไม่ให้จีวรหลุด ก็ทำให้จีวรไม่ลุ่ยออกมาได้<br />หลักๆคือต้องระวังฝาบาตร อย่าให้ร่วงได้ มีบางท่านก็ทำร่วงเหมือนกัน<br />ตอนเช้าตรู่เดินออกมาที่จุดรอ ก็จะได้ยินแทบทุกวัน เสียงฝาบาตรร่วงโคร้ง เคร้ง<br />ก็ต้องฝึกสติ ระวังกันไป แรกๆ กลัวจะหล่นก็เอาถลกบาตรมัดไว้เลย จะได้ไม่ร่วง<br />แต่พอโยมจะใส่บาตรก็ต้องรีบแกะเหมือนกัน หุหุ<br />ที่หนักไปกว่าฝาบาตรร่วงคือ ถลกบาตรหลุด !!!<br />อันนี้มีสิทธิ์ทั้งบาตร ไม่ใช่แค่ฝา<br />มีบางวัน ผมก็ทำหลุดเหมือนกัน แต่ยังดีที่ประคองไว้ทัน เกือบไปๆ<br /><br />บางทีพระอาจารย์ก็บอกว่า ถ้าใครทำฝาบาตรหล่น เดี๋ยวโยมบ้านนั้นเค้าถือ<br />ต้องไปยืนกระต่ายขาเดียว หน้าบ้านโยมที่ทำหล่น แล้วท่องอิติปิโสย้อนกลับ ร้อยจบ!!!<br />ก็คือ ต้องระวังสุดชีวิตนั่นเอง ห้ามเผลอเด็ดขาด<br />การเดินไปบิณฑบาตร ต้องเอากรรมฐานไปด้วย คือต้องมีสติ มีสมาธิอยู่ตลอด<br />ญาติโยม เค้าต้องตื่นกันมาตั้งแต่เช้าตรู่ ทำกับข้าวเอง<br />ทำกับข้าวที่ดีที่สุด ก่อนถวายก็ยังยกมือไหว้ท่วมหัว ไหว้แล้วไหว้อีก<br />เราต้องตั้งใจให้ดี ไม่งั้นจะเป็นบาปเป็นโทษไปซะ<br />ต้องทำตัวให้สมกับที่ชาวบ้านกราบไหว้ บูชา<br /><br />พอบิณฑบาตรไปหลายๆวัน ก็เริ่มจะรู้ว่าโยมบ้านไหนใส่บาตรบ้าน<br />ซึ่งหลายๆบ้าน แล้วก็ส่วนใหญ่ด้วย โยมใส่ทุกวัน ขยันมาก<br />ส่วนใหญ่อายุเยอะๆ แต่ที่อายุไม่เยอะก็มี วันไหนออกช้าไปถึงโยมก็รออยู่หน้าบ้านแล้ว<br />วันไหนออกเร็ว โยมก็รออยู่แล้ว แปลว่าโยมตื่นมาแต่เช้ามืด มาทำกับข้าว<br />หุงข้าว ออกมารอพระยังงี้ ทุกวันเลย ตั้งใจกันมากๆ<br />บางคนแก่มากแล้ว เวลาตักข้าวใส่บาตรมือก็สั่นๆ เห็นแล้วน่าปลื้มใจในศรัทธา<br />ความตั้งใจของโยมมาก เราก็ต้องทำตัวให้สมกับที่โยมศรัทธาให้ได้<br />ต้องไหว้ตัวเองให้ได้<br /><br />อีกเรื่องนึงคือเรื่องเงินที่โยมใส่บาตรถวายมา <br />ตอนก่อนบวช พระอาจารย์บอกว่าไม่ให้พกเงิน<br />ก็เลยงงๆเล็กน้อยว่า ทำไงกับเงินนี่ดี เก็บไว้ได้มั้ย<br />หยอดตู้ดีมั้ย รึเก็บไว้ดี เอายังไงดี ลังเลใจแล้วก็กังวลอยู่เป็นวันเลยทีเดียว<br />ตอนประชุมพระอาจารย์บอกว่า เงินที่ญาติโยมใส่บาตร<br />ท่านไม่บังคับว่าให้เอาไปหยอดตู้ ท่านเข้าใจว่าฐานะของแต่ละคนไม่เหมือนกัน<br />ใครมีความจำเป็นจะเก็บเอาไว้ก็ได้ ท่านไม่ได้ว่าอะไร<br />แต่ให้คิดนิดนึงว่าจะเอาไปใช้ทำอะไร ถ้าเรื่องการศึกษายังงี้ไม่เป็นไร<br />แต่ถ้าจะเอาไปใช้ ไร้สาระ อย่าทำ เพราะเงินนี้ญาติโยมก่อนถวายมา<br />ยกมือท่วมหัว ไหว้แล้วไหว้อีก ถวายมา อย่าเอาไปใช้ในทางเสียหาย<br />มันจะเป็นโทษ พอได้ยินยังงั้นแล้วก็ยังไม่หายลังเลนะ<br />เพราะว่ากำลังเก็บเงินทำร้านอยู่ เอาไงดี<br />สุดท้ายรู้สึกว่าเก็บเอาไว้แล้วมันกังวลมากเกินไป ไม่รู้ว่าเก็บไปใช้มันจะเป็นบาป<br />เป็นความกังวล ความลังเลติดตัวไปรึปล่าว อย่ากระนั้นเลย<br />เอาไปทำบุญดีกว่า ก็เลยเอาไปหยอดตู้ซะ หลังจากหยอดตู้ไปแล้ว<br />โล่งเลย มันหายกังวล หายลังเล สบายใจ <br />ก็เลยได้คำตอบว่า ไม่เก็บไว้ดีกว่า เงินที่ได้จากที่โยมถวายมา จะเอาไปทำบุญให้หมด<br />พอคิดได้แบบนี้ ก็หมดความกังวลกับเรื่องเงินที่โยมถวายมาเลย<br />การสละ จากของที่มี มันเป็นแบบนี้นี่เอง<br />นี่เองความสว่าง ความเป็นบุญเป็นกุศลจากการให้ ความไม่เห็นแก่ตัว<br /><br />เรื่องการเดินบิณฑบาตร ต้องเดินเท้าเปล่า ทีแรกคิดว่าเดินใส่รองเท้าได้ซะอีก<br />แต่ก็ดี จะได้รับความรู้สึกที่เท้าได้ดี ทำกรรมฐานขณะเดินไปด้วย<br />พอเดินจริงๆ วันแรกๆ เจ็บเท้ามาก พื้นถนนตอนเช้าตรู่ ดีว่าไม่ร้อนเพราะ<br />เริ่มเดินตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างเลย แต่พื้นจะมีหิน มีกรวดอยู่เต็มไปหมด<br />เวลาเดินเหยียบลงไป ก้อนเล็กๆก็ตำเท้า บางอันก็ฝังติดเท้าเลย<br />ก้อนใหญ่นี่ไม่ต้องพูดถึง เหยียบไปทีเจ็บมาก เดินไปๆ รู้สึกเลยว่าเท้ามันเป็นรูๆ<br />แรกๆเดิน เวลาเจอน้ำขังบนถนน จะเดินหลบ แต่พอเดินไปๆ มันก็มีบางที่ที่มันหลบไม่ได้<br />ก็ต้องเดินเหยียบน้ำไป ปรากฎว่าน้ำที่ปกติเรารังเกียจ เราเดินหลบ กลับช่วยล้างเอาหินที่ตำเท้าเราอยู่<br />ออกไปให้ คลายความเจ็บความปวดลงไปได้ บางครั้งสิ่งที่เรารังเกียจ เราไม่ชอบก็อาจจะดีกับเราก็ได้<br /><br />แล้วเพราะระยะทางที่เดินมันไกล ถึงไกลมาก เลยต้องเดินเร็วนิดนึง<br />ทำให้บางทีเดินเผลอๆ เหยียบเอาหินก้อนใหญ่ๆเข้า ถึงกับจะทรุดกันเลยทีเดียว<br />ก็ต้องอดทน ตั้งสติเดินกันไปเป็นการฝึกความอดทน ฝึกสติ สมาธิ<br />บางวันที่ง่วงนอนนี่ไปกันใหญ่เลย เท้าก็ระบมเป็นรูๆ แล้วง่วงนอนอีก<br />บางทีมีหิวด้วย ต้องข่มใจ ไม่ให้ความเบื่อ ความขี้เกียจพวกนี้มาครอบคลุมจิตใจได้<br />ต้องตั้งใจเพื่อญาติโยมที่ตั้งใจตื่นแต่เช้าทำกับข้าวมาใส่บาตรด้วย<br /> <br />ขณะที่โยมใส่ของก็ต้องมองแต่ในบาตรตัวเอง ไม่มองบาตรท่านอื่น<br />หรือไม่มองหน้าโยม อันนี้รู้สึกมากับตัวเองเลย<br />พอเผลอไปมองตอนที่โยมใส่บาตรให้พระท่านอื่น<br />ก็เผลอคิดว่าโยมใส่อะไรนะ มีอะไรน่ากินบ้างนะ เกิดกิเลสทันที<br />บางทีก็มองหน้าโยมว่าโยมหน้าตาเป็นไงอีก <br />ต้องตั้งสติ ตั้งใจให้ดีไม่งั้น เราก็ไม่คู่ควรกับของที่โยมเอามาใส่<br /><br />ส่วนใหญ่โยมที่ใส่บ่อยๆ จะทำกับข้าวเอง มีบ้างที่ซื้อข้าวมันไก่<br />ซื้ออะไรมาใส่บ้าง แต่ก็เป็นของอย่างดีมาใส่<br />จะมีไม่เยอะที่ซื้อกับข้าวถุงๆ หน้าวัดมาใส่<br />พระอาจารย์ก็บอกว่าให้บอกโยมว่าอย่าไปซื้อมาใส่<br />ให้ทำเอง ดีที่สุด กับข้าวที่เค้าทำขาย คุณภาพไม่ได้เรื่องเลย<br />แถมร้านค้าที่ขายอยู่หน้าวัด ก็เอาเปรียบวัด ทำของไม่มีคุณภาพ<br />พระอาจารย์เคยไปถามว่ากับข้าวเนี่ย เคยกินเองมั่งมั้ย<br />เค้ากลับตอบว่า กับข้าวทำไว้ขายไม่ได้ทำไว้กิน!!<br />แถมไล่ก็ยังไม่ไป มีเอาคนมาปิดหน้าวัดมั่ง<br />มายืนด่าพระอยู่หน้าวัดมั่ง - -" ทำกันไปได้พวกนี้ ไม่กลัวนรกซะเลย<br /><br />แล้วก็ถังสังฆทานอีก พระอาจารย์เอาของในถังที่ขายๆกันมาให้ดู<br />แต่ละอย่างใช้ไม่ได้เลย มีผ้าอาบผืนนึง ผืนเล็กนิดเดียว ห่มอาบก็ไม่ได้<br />มียาอยู่กล่องนึง กล่องเบ่อเร่อ มียาอยู่แผงเดียว น้ำอีก ก็มีกลิ่น ฉันไม่ได้<br />แล้วยังขายแพงมาก ท่านบอกว่าถ้าจะทำบุญก็เอาของที่เราใช้ธรรมดานั่นแหละมาทำ<br />อย่าไปซื้อถังพวกนี้ มันเป็นแบบคนซื้อไม่ได้ใช้ คนใช้ไม่ได้ซื้อ เลยไม่ได้เรื่องแบบนี้<br /> <br />เรื่องการให้พรโยมนี่ แรกๆก็งงเหมือนกันว่าจะให้พร หรือไม่ให้พรดี<br />ไปวันแรกก็ให้พรตามหลวงพี่ไป พอบ่ายไปเรียน พระอาจารย์ก็บอกว่า<br />ไม่ต้องให้พร เป็นอาบัติ คือจะเป็นอาบัติในข้อที่ว่า<br />พระสงฆ์ยืนอยู่ ห้ามแสดงธรรมแก่ผู้นั่งอยู่<br />การให้พรก็ถือเป็นการแสดงธรรม เพราะพรที่ให้นั้นถ้าแปลออกมาก็คือธรรมะอย่างนึง<br />เช่น อภิวาธนสี ลิสนิจจัง วุฒทา ปะจายิโน จัตตาโร ธรรมา วัตทันติ อายุวัณโน สุขังพะลัง<br />แปลความประมาณว่า ประพฤติตนอยู่ในธรรมะ แล้วธรรมะจะคุ้มครองให้มีความสุข<br />ก็คือการแสดงธรรมนั่นเอง ก็เลยไปถามหลวงพี่เมว่า ทำไมมันอาบัติ แล้วยังให้พรกัน<br />ก็เจอกันชัดๆเลย พอโยมใส่บาตรเสร็จแล้ว ย่อลงไปยกมือท่วมหัวรอรับพรเลย<br />แบบนี้ไม่ให้ก็ไม่ได้ แล้วหลวงพี่เมก็บอกว่า ความจริงแล้วบุญของญาติโยมที่ใส่บาตร<br />มันไม่ได้เกิดเพราะพระให้พรหรอก มันเกิดตั้งแต่ตอนที่ญาติโยม ตั้งใจใส่แล้ว<br />เค้าได้บุญไปแล้ว แต่ที่ให้พรมันเหมือนกับจับต้องได้มากกว่า เป็นรูปธรรมกว่า<br />อะไรยังงั้น ถามว่าอาบัติมั้ย ก็อาบัติ แต่ไม่ร้ายแรง แล้วก็ไม่เกิดความเสียหาย<br />ก็เลยให้ เราก็เห็นว่าให้ดีกว่าเหมือนกัน ก็หายสงสัยไป<br /><br />ตอนแรกที่บิณฑบาตร คิดว่าจะไม่ค่อยมีคนใส่รึป่าว<br />เดินๆไปแล้วรอโยมนิมนต์รึป่าว แต่พอเดินจริงแล้ว<br />กลายเป็นว่า โยมใส่เยอะมาก ไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะเยอะขนาดนี้<br />แต่ก่อนก็เคยเห็นพระแบกของบิณฑบาตรกลับวัด มีเด็กวัดช่วยแบกเยอะแยะ <br />ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องบิณฑบาตรเยอะแบบนั้น<br />พอมาเจอเองเลยเข้าใจเลยว่า จริงๆ ไม่ได้ต้องการจะบิณฑบาตรเยอะอะไร<br />แต่โยมใส่เยอะ ไม่รับก็ไม่ได้ เพราะโยมเค้าจะใส่ ไม่รับก็ขัดศรัทธา<br />ทุกวันเวลาบิณฑบาตรก็จะมีย่าม เวลาเดินไปโยมใส่มาก็เอาของใส่ย่าม<br />บางทีก็ย่ามเต็ม บาตรเต็ม ยังไม่ถึงจุดพักก็ต้องหิ้วถุงพาสติกกันไป<br /><br />โยมใส่ของเยอะมาก ฉันไม่หมด<br /> <br />เลือกของตอนบิณ<br /><br />เลือกของในกะละมัง<br /> <br />การพิจารณาก่อนฉัน<br /> <br />ระเบียบในการฉัน <br /><br />การฉันในบาตร <br /><br />เด็กวัดเดินมาเก็บของที่เราเก็บไว้จะฉัน ก็เกิดเสียดายของนั้นขึ้นมา<br />ครั้งแรกเลย รู้สึกแบบฆารวาตคือ เอ้าเก็บไปทำไม ของชอบเราอุส่าห์เก็บไว้<br />ไม่ถามเลย อะไรกันเนี่ย ทำไมทำเงี้ย<br />พอแป๊บนึงก็รู้สึกตัว เอ๊ะ เราเป็นพระนะ ต้องรู้จักสละสิ<br />การฉันของเราก็ต้อง ไม่ฉันเพื่อยินดี ไม่ฉันเพื่ออร่อย<br />ฉํนเพียงเพื่อความตั้งอยู่ได้แห่งกายนี้สิ<br />พอคิดได้แบบนี้ ก็เริ่มรู้จักจะสละของที่ชอบที่อยากกินได้<br /> <br />การเช็ดล้าง<br /><br />การวางบาตร<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3292345512935272249-6162533891061261197?l=bunpacha.blogspot.com' alt='' /></div>พงกี้http://www.blogger.com/profile/11372260686871193502noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3292345512935272249.post-70920566412431077612010-03-02T09:47:00.004+07:002010-03-05T09:06:14.304+07:00วันเสาร์ที่ 11 เมษายน 2552 [ย้อนดูกายใจ]<br /><br />มาถึงวันนี้ก็วันที่ 12 แล้ว ที่มาอยู่ที่วัด ก็เรียกว่าไม่มีอะไรตื่นเต้นแล้ว<br />เรียกว่าอยู่จนชินแล้ว ว่างั้น เริ่มมองว่า จะเก็บเกี่ยวอะไรไปใช้ในตอนสึกออกไปได้บ้าง<br />เตรียมตัวเตรียมใจ เพื่อจะมีใจพร้อมจะออกไปทำภารกิจต่างๆ พร้อมทั้ง<br />ฝึกจิต ฝึกใจต่อไป ได้อย่างเกิดประโยชน์ เรียกว่าสะสมพลังช่วงสุดท้าย<br />อะไรยังงั้น (จริงๆก็ยังอีกหลายวันละนะ) แต่วันนี้ดูจะเป็นวันประเพณี พิธีการซะมากกว่า<br />เพราะพรุ่งนี้ก็จะมีงานสงกรานเป็นวันแรก คือญาติโยมจะมากันมาก มีการสรงน้ำพระ<br />ทำบังสกุลกัน (แล้วพรุ่งนี้พี่แป้งก็มาด้วย)<br /><br />สิ่งที่ตั้งใจจะทำต่อไปหลังจากสึกแล้ว ก็มี 2 อย่าง คือ ทำวัตรกับ นั่งสมาธิ<br />อาจจะทำไม่ได้ทุกวัน แต่ก็ต้องพยายาม เพื่อเป็นการฝึกจิต ฝึกใจ ให้เป็นคนที่แกร่งขึ้น<br />ดีขึ้น คมขึ้น บังคับใจตัวเองได้ เดินไปในทางที่ถูกที่ควรมากขึ้น<br /><br />การเรียนวันนี้ก็เป็นการเรียนแบบธรรมะวิชาการคือ พระพุทธประวัติ , ข้อหลักธรรม<br />ต่างๆ ซึ่งเรียนๆ แล้วก็เข้าหัวบ้าง ไม่เข้าหัวบ้างก็เอาเท่าได้มา การนั่งสมาธิก็<br />ยังเหมือนเมื่อวานคือ เริ่มไม่ค่อยปวดมากแล้ว แต่ยังได้ไม่นานมาก<br />นั่งได้ประมาณ 30 นาที พักแป๊บนึง แล้วนั่งได้อีกประมาณ 15 นาที<br />แต่ก็สงบใจได้ดี แล้วก็ได้วิธีระงับอารมณ์ต่างๆด้วย คือจ้องมองอารมณ์<br />ที่เกิดขึ้นมาไว้ มันไม่เที่ยง มันจะเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา เช่น ปวดขามากๆ<br />ก็อยากจะเลิกนั่งสมาธิ ก็เอาจิตไปจับที่ความอยากเลิก มันก็อยู่ได้แป๊บนึง<br />แล้วความอยากเลิกมันก็หายไป เราก็นั่งได้ต่อ อารมณ์เจ็บปวดก็เหมือนกัน<br />มันไม่เที่ยงจริงๆ แบบที่พระพุทธเจ้าบอกไว้ [อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา]<br />- สิ่งต่างๆไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ไม่มีตัวไม่มีตน<br /><br />พรุ่งนี้พี่แป้ง คงได้คุยกันหลายเรื่อง ไม่ได้เจอกันตั้งหลายวัน ^v^"<br /><br />------------------------------------------------------------------------<br /><br />กินเลี้ยงกาย - ข้าวราดแกง 20 บาท ก็อิ่มแล้ว<br />กินเลี้ยงกิเลส - กินทางตา ทางหู ทางลิ้น ทางกาย - มากมายอย่างไรก็ไม่เพียงพอ<br /><br />ความเพียร 4 อย่าง<br />- เพียรห้ามบาป ที่ยังไม่เกิด (ป้องกัน)<br />- เพียรละบาปที่เกิดขึ้นแล้ว<br />- เพียรสร้างบุญ<br />- เพียรรักษาบุญนั้นไว้<br /><br />อารมณ์ความรู้สึก มันไม่เที่ยง<br />อย่ายึดเอาอารมณ์ ความรู้สึกชั่วขณะมาปรุงแต่งมาก<br />มายึดมั่นมาก อย่าให้มันชักนำเราไป<br />ละมันทิ้ง วางเฉยเสีย<br />มันเป็นของไม่เที่ยง ไม่สามารถตั้งอยู่ได้<br /><br />เล่นกับอารมณ์ ความรู้สึกขณะนั่งสมาธิ<br />เฝ้าดูกาย ใจ อารมณ์ ที่เปลี่ยนแปลงต่างๆ<br />มันเป็นอนิจจัง มันไม่เที่ยง!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3292345512935272249-7092056641243107761?l=bunpacha.blogspot.com' alt='' /></div>พงกี้http://www.blogger.com/profile/11372260686871193502noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3292345512935272249.post-50484451011988743862010-03-02T09:46:00.002+07:002010-03-02T09:47:20.297+07:00วันศุกร์ที่ 10 เมษายน 2552 [ไตรสิกขา - ศีล สมาธิ ปัญญา]<br /><br />ตอนนี้ดูเหมือนส่วนใหญ่จะเริ่มนึกถึงวันสึกกันแล้ว เริ่มมีการขอเบอร์โทรติดต่อกัน<br />มีการทำหนังสือรุ่นกัน เริ่มสนิทกันมากขึ้น ก็ตั้งวงคุยกันใหญ่<br />[เหลืออีกตั้ง 5 วันนา แง่มๆ] สู้ต่อไป พงกี้<br /><br />ก็ตอนเช้าเรียนวันนี้ หลังฉันเช้าเสร็จก็นอนกลิ้งๆอยู่ที่กุฏิ<br />ใกล้ๆเวลาจวนเจียนค่อยออกไป กว่าจะกะดึ๊บๆ ออกไปได้ - -"<br />ความตั้งใจเริ่มจะตก แบบเห็นได้ชัด :'( ออกไปถึงศาลาเรียนเจอหลวงพ่อเจ้าอาวาส<br />นั่งรออยู่ สะดุ้งเล็กน้อย O.O" ดีนะไม่ได้มาสาย มาพอดี วันนี้หลวงพ่อมาสอน<br />เรื่องไตรสิกขา คือหลักปฏิบัติของพระพุทธศาสนา ประกอบด้วยหลักใหญ่ๆ<br />3 ประการ คือ ศีล สมาธิ และปัญญา<br /><br />การเจริญใน 3 สิ่งนี้คือหลักปฏิบัติสำคัญ เรียกว่าครอบคลุมเลย<br />แต่ละข้อมีข้อย่อยๆ ลงไปมากมาย<br /><br />พอตอนบ่ายเรียนเกี่ยวกับพระไตรปิฎก [เรียนไม่รู้เรื่องเลย] เหอๆ<br />ความตั้งใจตก สมาธิแตกกระจาย - -" ต้องแก้ตัว กลับลำใหม่<br />เลิกเรียนเสร็จ (เหมือนไม่ได้เรียนเลย) ก้มานั่งๆ นอนๆ เล่นพักนึง คิดอะไรขึ้นมา<br />ไม่รู้ ก็นั่งสมาธิดีกว่า นั่งได้พักนึงก็รู้สึกสงบ เริ่มคิดนั่นคิดนี่<br />แล้วก็รู้สึกว่า เวลานั่งสมาธิมันมีสติรู้ตัวขึ้นมาว่า เราควรทำอะไร มีสติ<br />คิดแบบรู้ตัว ได้พิจารณากว่าตอนอยู่เฉยๆ มันปล่อยตัวไหลไปตาม<br />กระแสสังคม ค่อยๆไปทีละนิด ทีละหน่อย<br /><br />ก็การฝึกจิตให้มีสติ มีสมาธิ ก็มีประโยชน์มากมายจริงๆ<br />ต้องพยายามนั่งให้ได้ทุกๆวัน นั่งบ่อยๆ<br /><br />"จิตที่ฝึกแล้วจึงจะควบคุมได้"<br /><br />เรื่องนั่งสมาธิตอนนี้ นั่งได้สบายขึ้น หลังไม่ค่อยปวดแล้ว เริ่มคุมจิตได้สงบได้ดีขึ้น<br />แต่เรื่องเวลาในการนั่ง ไม่ได้นานขึ้นด้วย นั่งได้ประมาณ 30 นาที<br /><br />------------------------------------------------------------------------<br /><br />จิตมันเหมือนกับน้ำ<br />อยู่ตามทุ่งมันก็ไม่ได้มีพลังอะไร<br />แต่เอามารวมกันเข้า ฉีดภูเขาก็ยังพัง<br /><br />การสูญเสียสิ่งใดไป เราเป็นทุกข์เพราะเสียดาย เสียใจ<br />แต่ความจริงนั้น แต่เดิมสิ่งนั้นไม่ได้มีอยู่แต่เดิม มันมาทีหลัง<br />"วันนี้เจ้าอยู่กับฉัน พรุ่งนี้มันไม่แน่"<br /><br />เวลานั่งสมาธิ เรามีสติรู้ตัว สามารถคิด ตัดสินใจได้ดีกว่ามาก<br /><br />ศีล สมาธิ ปัญญา<br />- ศึล = ความปกติ ไม่เบียดเบียนใคร<br />- สมาธิ = รวมจุด ไม่ฟุ้ง เหมือนน้ำที่ฉีด ภูเขาพังได้<br />- ปัญญา = ความรู้ที่ถูกต้อง มาจากการปฏิบัติจนเข้าใจ<br />"รู้แต่ทำไม่ได้ มีค่าเท่ากับไม่รู้"<br /><br />พระไตรปิฎก เล่ม 4 - ประวัติพระพุทธเจ้าหลังตรัสรู้แล้ส<br /> เล่ม 32 ,33 ประวัติพระพุทธเจ้าในแต่ละยุคสมัย<br /><br />นั่งสมาธิเพื่อฝึกจิตให้มันว่าง<br />- เพื่อคิด พิจารณาต่างๆ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3292345512935272249-5048445101198874386?l=bunpacha.blogspot.com' alt='' /></div>พงกี้http://www.blogger.com/profile/11372260686871193502noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3292345512935272249.post-55141035951267575382010-03-02T09:46:00.001+07:002010-03-02T09:46:48.851+07:00วันพฤหัสบดีที่ 9 เมษายน 2552 [วันพระใหญ่ ลงอุโบสถฟังพระปาติโมก]<br /><br />วันนี้เข้ากรรมฐานวันสุดท้ายตอนเช้า พระอาจารย์ที่สอนเมื่อวานไม่อยู่<br />เลยให้พระอาจารย์อีกรูปมาสอนแทน จังหวะท่านไม่ตรงกับที่เคยทำ เลยมึนๆ<br />เดินจงกรมไม่ค่อยถูกเลย ไม่ค่อยเป็นสมาธิเท่าไหร่ พอมานั่งต่อเลยกำหนดสมาธิไม่ค่อยได้<br /><br />แล้วตอนบ่ายมีลงอุโบสถตอนบ่าย 2 เลยว่างกว่าทุกวัน ก็เลยกลายเป็นว่า นอนซะเยอะเลย <br />ตอนเย็นก็ไม่มีทำวัตรด้วย มีเปิด vcd หลวงพ่อพุทธทาสภิกขุให้ดู ตั้งแต่เกิดจน มรณภาพเลย<br />ท่านทำแต่ความดี จนแม้มรณภาพไปแล้ว ก็ยังสอนคนข้างหลังด้วยงานศพของท่านเอง<br />ไม่มีพิธีการอะไรใหญ่โตเลย ท่านทำพินัยกรรมไว้ให้จัดแต่เรียบง่ายมากๆ<br />ดูแล้วเสื่อมใสมากๆ<br /><br />ก็ดูจบพึ่งจะทุ่มกว่าๆเอง กลายเป็นเลิกเร็วกว่าปกติ ตั้งชม.นึง วันนี้รู้สึกไม่ค่อยได้อะไรเท่าไหร่<br />ฟังปาติโมกก็ไม่นาน เพราะองค์สวดท่านสวดเร็วมาก (ปาติโมกเป็นศีล 227 ข้อ ปราชิก ปาจิตตี ฯลฯ)<br /><br />คืนนี้ต้องตั้งใจทำสมาธิให้ดีก่อนนอน<br />ถึงชม.กรรมฐานจะหมดแล้ว แต่ก็จะปฏิบัติต่อไปจนกว่าจะลาสิกขาบท<br /><br />------------------------------------------------------------------------<br /><br />การฝึกจิต<br />- ไม่ได้ฝึกเพื่อให้เห็นนั่นเห็นนี่<br />- ไม่ได้ฝึกเพื่ออิทธิฤทธิ์ ถอดจิต ระลึกชาติอะไร<br />- ฝึกเพื่อ ควบคุมได้ ยามเมื่อมีอะไรมากระทบ<br />- สั่งได้ ยามต้องการ เช่น เมื่อโกรธก็ระงับได้<br /> เมื่อรำคาญก็ระงับได้ ปล่อยวางได้<br />- จิตสงบแม้เพียงชั่วงูแลบลิ้น ก็เป็นประโยชน์แล้ว<br /><br />การบูชาพระด้วย<br />ธูป 3 ดอก - พระพุทธคุณ 3 ประการ<br /> พระปํญญาธิคุณ<br /> พระบริสุทธิ์คุณ<br /> พระมหากรุณาธิคุณ<br />เทียน 2 เล่ม - พระธรรม<br /> พระวินัย<br />ดอกไม้ - พระสงฆ์<br /><br />การกราบพระ 3 ครั้ง<br />ระลึกถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์<br /> <br />สมาธิวันนี้ นั่งสบายขึ้นกว่าทุกวันขึ้นไปอีก<br />ความเจ็บปวดน้อยลบงแบบเห็นได้ชัด<br />นั่งช่วง 15 นาที ไม่เจ็บปวดเลย สบายขึ้นมาก<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3292345512935272249-5514103595126757538?l=bunpacha.blogspot.com' alt='' /></div>พงกี้http://www.blogger.com/profile/11372260686871193502noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3292345512935272249.post-90113310472505450772010-03-02T09:44:00.000+07:002010-03-02T09:45:05.939+07:00วันพุธที่ 8 เมษายน 2552 [กาย ใจ คือห้องทดลองที่กว้างใหญ่]<br /><br />วันนี้ก็เข้ากรรมฐานเหมือนเมื่อวาน สมาธิวันนี้รู้สึกสบายขึ้นกว่าวันก่อนๆ<br />เยอะเลย หลังที่เคยปวดก็ไม่ค่อยปวดแล้ว เวลาคุกเข่ากราบพระตอนทำวัตร<br />ก็ไม่ค่อยทรมาน ความปวดล้าที่ขาก็ค่อยๆหายไป รู้สึกเริ่มปรับตัว<br />เริ่มเข้าที่เข้าทาง (อีกไม่กี่วันจะสึกแล้ว ฮาๆ) วันนี้พระอาจารย์ถามวันสึก<br />แล้วบอกว่าที่สวนโมกข์ นั่งสมาธิกันวันละ 8 ชม. เช้า 4 ชม. เย็น 4 ชม. O_O<br />น่าลองดูจริงๆ แต่คงไม่ได้ ต้องกลับไปฝึกต่อเองที่บ้านแล้วล่ะ<br /><br />เวลาเหลือไม่มากแล้ว พรุ่งนี้ก็จะจบช่วงฝึกกรรมฐานแล้ว<br />ก็ถือว่าได้ความรู้มามากเลยทีเดียว จากทั้งที่พระอาจารย์สอนกับทั้งที่<br />อ่านหนังสือ + ฝึกปฏิบัติ ภือว่าค่อนข้างภูมิใจในตัวเองเหมือนกัน<br /><br />ตอนนี้ก็ดูเหมือนทุกๆอย่าง จะเข้าที่เข้าทาง ทั้งการอยู่ เพื่อนพระด้วยกัน<br />สภายร่างกาย สภาพจิตใจ เวลาที่เหลือก็ต้องปฏิบัติต่อไป ให้ดี<br />ให้คุ้มค่าที่สุด<br /><br />------------------------------------------------------------------------<br /><br />ผู้มีความเพียรมั่นคง มีชีวิตอยู่เพียงวันเดียว<br />ประเสริฐกว่าชีวิตตั้งร้อยปี<br />ของผู้เกียจคร้าน<br />ไร้ความเพียร<br /><br />พุทธวจนะ<br /><br />--------------------------------------------------------------------------<br /><br />วิปัสนา คือ รู้เห็นความจริงว่าสิ่งทั้งหลาย มันไม่เที่ยง เป็นทุกข์<br />แปรเปลี่ยนตลอดเวลา ไม่มีตัวตน เมื่อเห็นทางใจเช่นนี้ มันก็เบื่อ ไม่อยาก<br /><br />ศาสนาพุทธที่แท้คือ ธรรมะ จุดหมายคือการดับทุกข์<br />เรื่องโชค ลาง กราบไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ดวงต่างๆนั้น<br />ไม่ใช่ศาสนาพุทธ<br /><br />เชื่อในกฎแห่งกรรม ทุกสิ่งเกิดจากการกระทำของเราทั้งสิ้น<br />ให้ฤกษ์ดีขนาดไหน แต่เราทำตัวไม่ดี ทุกอย่างก็จบ<br />การรอฤกษ์ยาม ทำให้เสียเวลา เสียประโยชน์<br /><br />พิธีรีตรองต่างๆ ไม่มีในพระพุทธศาสนา <br /><br />พระจะรักษาเรา เมื่อเรารักษาพระ (การปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้า)<br /><br />กาลามสูตร อย่าเชื่อเพราะ<br />-ฟังตามๆกันมา<br />-ทำสืบต่อๆมา<br />-เชื่อข่างลือ<br />-อ้างว่ามีในตำรา คัมภีร์<br />-นึกเดาเอาเอง<br />-คาดคะเนเอาเอง<br />-ตรึกตามอาการตื้นๆ<br />-ถือว่าถูกต้องตามความเชื่อเดิมๆของตน<br />-ผู้พูดน่าเชื่อถือ<br />-ผู้พูดเป็นครูบาอาจารย์<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3292345512935272249-9011331047250545077?l=bunpacha.blogspot.com' alt='' /></div>พงกี้http://www.blogger.com/profile/11372260686871193502noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3292345512935272249.post-75059843212278071222009-05-01T09:04:00.003+07:002011-07-05T03:34:42.014+07:00วันอังคารที่ 7 เมษายน 2552 [ดูกาย ดูใจ]<br /><br />วันนี้เข้ากรรมฐานเหมือนเดิม พระอาจารย์สอนเพิ่ม step การเดิน<br />มากขึ้น<br />step 1 ซ้ายย่างหนอ ขวาย่างหนอ<br />step 2 ยกหนอ เหยียบหนอ<br />step 3 ยกหนอ ย่างหนอ เหยียบหนอ<br />เสร็จแล้วก็มานั่งต่อ<br /><br />ส่วนใหญ่จะเป็นการต่อสู้กับความเจ็บ ความปวดในการนั่ง<br />ก็ได้ฝึกเยอะเลย รู้สึกก้าวหน้าขึ้นอีกขั้นนึง รู้จักวิธีต่อสู้<br />กับความเจ็บปวดที่เกิดขึ้น เริ่มเกิดปัญญา คิดจัดการกับมัน<br /><br />ขณะฝึกก็พยายามแผ่เมตตา แผ่ส่วนบุญ ส่วนกุศลไปด้วย<br />ก็รู้สึกดีมากๆ ขอให้อาม่า อางกง อากุ๊ง อาเตี๋ย ญาติๆทั้งหลาย<br />มาม๊า ปาป๊า ได้รับส่วนบุญ ส่วนกุศลที่ได้ปฏิบัตินี้ แล้วก็ขอให้<br />พี่แป้งหายป่วย สุขภาพแข็งแรงขึ้นๆ ขอเจ้ากรรมนายเวรทั้งหลาย จงรับ<br />ส่วนบุญ ส่วนกุศลเหล่านี้ แล้วเลิกจองเวร อโหสิ ไปสู่สุคติเป็นสุขๆเถิด<br /><br />ถึงวันนี้ก็ถือว่าครึ่งนึงแล้ว เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วในแต่ละวัน<br />เวลาเหลือไม่มาก ต้องตั้งใจต่อไป เต็มที่กับชีวิต ชีวิตเกินร้อย M150!<br /><br />ปล. วันนี้มีเรื่องตลกนิดนึงคือ เมื่อวานพระอาจารย์บอกว่าวันนี้ไม่ต้อง<br />เก็บกับข้าวเพลไว้ เพราะมีคนจะเลี้ยงเพล ตอนแรกก็ลืม<br />เก็บกับข้าวมาแล้ว แต่นึกขึ้นได้ตอนพักหลังฉันเช้า เลยเอากับข้าว<br />ไปให้เด็กวัดซะ พอถึงเวลาเพลเข้าจริงๆ พระอาจารย์ก็บอกว่า<br />งานเข้า จำผิดวัน ต้องวันพรุ่งนี้! เลยได้ไปเอากับข้าวในกะละมัง<br />มาใหม่ [จงอยู่ง่ายกินง่าย] ท่านอื่นๆ ไปต้มมาม่ากันเป็นแถวเลย<br /><br />-----------------------------------------------------------------------------------------------------<br /><br />สมาธิเริ่มดีขึ้น ดีขึ้น<br /><br />ดูกาย ดูใจ สงบ ระงับ<br />แยกกาย แยกใจออกจากกัน<br /><br />นั่งสมาธิแบบ กำหนดจิตแยก เฝ้ามองดูกาย ดูความคิด<br />เฝ้าอยู่กับตัวเอง<br /><br />ความเจ็บ ความปวดที่เกิดขึ้นทั้งหลาย มันเกิดขึ้นกับกาย<br />เราทุกข์เพราะ จิตเรารับเอาความเจ็บปวดมาปรุงแต่ง<br />ถ้าจิตเราปล่อยให้ความเจ็บปวดนั้น อยู่แค่ที่กาย<br />เราก็ไม่ทุกข์<br /><br />"เวลากราบพระไม่ขอพร เพราะช่วงเวลาที่จิตปราศจากความอยาก<br />มันช่างสะอาดเหลือเกิน"<br /><br />การอธิษฐานคือการตั้งใจ ไม่ใช่การขอ<br /><br />นอนทำสมาธิ ผ่อนคลาย ก่อนหลับเพื่อหลับสบาย<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3292345512935272249-7505984321227807122?l=bunpacha.blogspot.com' alt='' /></div>พงกี้http://www.blogger.com/profile/11372260686871193502noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3292345512935272249.post-77813307190221609132009-05-01T09:03:00.002+07:002011-07-05T03:34:37.506+07:00วันจันทร์ที่ 6 เมษายน 2552 [เริ่มมีอะไรในการนั่งสมาธิ]<br /><br />ทำสมาธิหลังทำวัตรเย็นวันนี้ พระอาจารย์สอนให้สู้กับความเจ็บปวด<br />ก็เกิดความรู้สึกใหม่ที่ไม่เคยคือ การต่อสู้กับความเจ็บปวดท่องว่าปวดหนอ ปวดหนอ<br />แล้วจับความรู้สึกไปที่จุดที่ปวด(หลัง) กำลังเข้มข้น พอดีพระอาจารย์<br />ให้หยุดซะก่อน ทีแรกหยุดไม่ได้เพราะรู้สึกว่าถ้าหยุด จะแพ้ความเจ็บปวด จะปวดเยอะ<br />ก็รุ้สึกเหนื่อยเหมือนกัน เดี๋ยวคืนนี้ต้องไปลองทำต่อว่าจะเป็นยังไงอีกบ้าง<br /><br />ส่วนวันนี้ตอนเช้า พระอุปัชชา (เจ้าอาวาส) ก็มาให้โอวาส<br />เรื่องการทำกรรมฐานเล็กน้อย แล้วก็ไปเรียนกรรมฐานได้แป๊บนึง<br />ก็ฉันเพล พอตอนบ่ายฝนตกแรงมาก น้ำท่วมถังขยะล้ม<br />ขยะลอยเลย รองเท้าก็ลอยเหมือนกัน ดีนะที่เก็บไว้ก่อนทัน<br /><br />กรรมฐานวันนี้เป็นวันแรก พระอาจารย์ก็สอนพื้นฐานหลายๆเรื่อง<br />เรื่องการตั้งจิตอธิษฐาน ตั้งใจเข้าฝึกกรรมฐาน วิธีการทำกรรมฐาน<br />ท่ายืน เดิน นั่ง การบริกรรมเบื้องต้น การดูจิตดูใจ<br />การต่อสู้กับความเจ็บปวด เวลาฝึกในชม.เรียนมีไม่มากเท่าไหร่<br />คงต้องเอามาฝึกเองก่อนนอน น่าจะดีที่สุด<br /><br />ก็อารมณ์ความตั้งใจ ก็กลับมาแล้ว ต้องตั้งใจมากๆ<br />ญาติดยมจะได้ได้บุญเยอะๆ ก็ขอให้อากุ๊ง อาม่า ได้รับอานิสง<br />นี้ อยู่อย่างร่มเย็นในภพที่ท่านอยู่ ขอให้ป๊าม๊าได้รับอานิสง มีความสุข<br />มากๆ และก็ขอให้พี่แป้ง หายป่วยจากโรคทั้งหลายเร็วๆ าธุ<br /><br />ทำสมาธิก่อนนอนวันนี้ ต่อสู้กับความเจ็บปวดให้ถึงที่สุด!!!<br />- ท่า ยืน นั่ง นอน --&gt; หลับไปในท่านอน<br /><br />------------------------------------------------------------------------------------<br /><br />ตรัยสรณะ - ที่พึ่งทั้ง 3<br />พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์<br /><br />ผู้ใดเห็นธรรม ผู้นั้นเห็นเรา ตถาคต<br />ผู้ใดไม่เห็นธรรม แม้จะจับจีวรอยู่ ผู้นั้นก็ไม่เห็นเรา ตถาคต<br /><br />คนที่ชอบดูภายนอก สง่า ราศรีของพระพุทธเจ้า<br />ท่านว่า เห็นแต่ร่างกายที่เน่าเปื่อยพุพังของท่าน ไม่ได้ประโยชน์อะไร<br /><br />การกราบไหว้พระพุทธรูปเพราะสวยงาม เท่ากับรู้จักแค่เปลือก<br />เพื่อคลัง เพื่อ ศักดิ์สทธิ์ก็แค่เปลือกเหมือนกัน<br /><br />การทำสมาธิในหลายๆ อิริยาบท<br />เดิน<br />นั่ง<br />ยืน - พิจารณาปลายเท้าจรดปลายเส้นผม ปลายเส้นผมจรดปลายเท้า<br />นอน - ให้รู้สึกตัว มีสติว่าหลับไปตอนไหน หายใจเข้า หรือ หายใจออก<br /><br />ความเจ็บปวดตอนกรรมฐาน มีวิธีจัดการอยู่ 2 วิธี<br />หลีกเลี่ยง - ปล่อย ไม่สนใจความเจ็บปวด ไปสนใจที่จุดอื่นแทน<br />สู้กับมัน - เอาความรู้สึกไปจับที่จุดทื่ปวด ปวดหนอ ปวดหนอ<br />ยิ่งสู้ก็จะยิ่งปวด ให้ปล่อยวางให้ได้ ไม่ได้นั่งให้หายปวด แต่นั่งให้หายทุกข์กับความปวดให้ได้<br /><br />หลังทำสมาธิ จิตจะเป็นกุศลมาก ให้รีบแผ่เมตตา หลังทำสมาธิทุกครั้ง<br /><br />---------------------------------------------------------------------------------------<br /><br />การฝึกกรรมฐานในวันนี้เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เอาชนะความปวดที่หลังได้<br />หลังจากฝึกไป 2 - 3 วัน หลังจากนั้นพบว่า ความเจ็บปวดที่หลังขณะที่นั่งสมาธินั้น<br />หายไปแทบจะทั้งหมด ไม่ปวดอีกเลย<br /><br />ทำให้เข้าใจเลยว่า คำว่าร่างกายมันปรับตัว มันเป็นยังไง<br />เมื่อเราต่อสู้กับมันจนถึงที่สุด ทำให้เราก้าวข้ามมันมาได้<br /><br />การนั่งกรรมฐานในวันนี้ ถือเป็นบทเรียนที่สำคัญ บทนึงในชีวิตเลยทีเดียว<br />^^<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3292345512935272249-7781330719022160913?l=bunpacha.blogspot.com' alt='' /></div>พงกี้http://www.blogger.com/profile/11372260686871193502noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3292345512935272249.post-58836417786701610942009-05-01T09:01:00.005+07:002011-07-05T03:34:33.463+07:00วันอาทิตย์ที่ 5 เมษายน 2552 [วันอาทิตย์ - วันพระวัดชลประทาน]<br /><br />แป๊บเดียววันอาทิตย์แล้ว ยังไม่ค่อยได้ทำอะไรเท่าไหร่เลย<br />วันนี้ไม่มีเรียน ตอนเช้าบิณฑบาตร หลวงพี่เมไม่ได้มา ก็เป็นคนเดินนำบิณฑบาตรเองเลย<br />จำทางได้แล้วก็สบาย ออกตั้งแต่เช้าเลย โยมบางบ้าน ยังไม่เปิดเลย แต่ส่วนใหญ่<br />ก็ออกมารอกันตั้งแต่เช้าตรู่แล้ว ขยันมากโยม อนุโมทนา พอกลับมาก็นั่งที่ลานหินโค้ง<br />ฟังธรรมะ ฉันเช้า เสร็จกลับกุฏิ ล้างบาตรแล้วก็ออกมาที่ลานหินโค้งอีก<br /><br />วันนี้ก็ไม่ค่อยฟุ้งซ่านแล้ว เริ่มเข้าที่เข้าทาง เริ่มมีสมาธิดีขึ้น<br />ทำวัตรเช้า-เย็นวันนี้วันแรกเลยที่ทนนั่งคุกเข่าได้ตลอดรอดฝั่ง ก็รู้สึกดีที่ทำได้<br />(ส่วนนึงที่ทำได้เพราะท่านแบงค์บอกว่าท่านทำได้ เราเลยฮึดว่าเราก็น่าจะได้)<br />เวลาสวดอย่างตั้งใจ สวดก็ไม่น่าเบื่อเลย กลับรู้สึกสนุกขึ้นมา<br />ที่ได้สู้กับความอดทน และได้ยินดีกับความสำเร็จเล็กๆที่ชนะตัวเองได้ด้วย<br /><br />ตอนบ่ายไม่มีเรียน เลยว่างมาก นอนไปฟักนึง พอตื่นก็ไม่อยากจะนอนต่อ<br />เลยมานั่งอ่าน หนังสือหลวงพ่อปัญญาที่ท่านสอนพระนวกะไว้ ได้ความรู้หลายอย่างเลย<br />"มีเวลาว่าง อย่านอน" จำไว้ๆๆ<br /><br />พรุ่งนี้จะเข้ากรรมฐานแล้ว น่าจะลำบากพอดูอยู่ ต้องพยายามตั้งใจ<br />ทำให้ดี ให้ได้บรรลุ เกิดผลอะไรซักอย่างขึ้นให้ได้<br /><br />----------------------------------------------------------------------------------------<br /><br />การสวดมนต์คือ การระลึกถึงคุณของพระพุทธเจ้า ตุณของพระธรรม และ คุณของพระสงฆ์<br />สวดมนต์แปล อย่างตั้งใจ ได้ทั้ง ศีล สมาธิ และ ปัญญาครบเลย<br />สวดมนต์ยังเป็นการภาวนาอย่างนึง เป็นบุญที่ดีที่สุดด้วย<br /><br />การกราบพระพุทธรูป คือกราบคุณความดีของพระพุทธเจ้า<br />ไม่ใช่กราบเพราะพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์อะไร<br />แต่กราบเพื่อระลึกถึง พระพุทธเจ้า พระธรรมของท่าน<br />เพื่อเตือนใจตนเอง<br /><br />พระพุทธรูป , พระเครื่อง มิได้มีเพื่อศักดิ์สิทธิ์<br /><br />พระพุทธเจ้าก่อนประรินิพพาน ได้ตรัสไว้ว่า ให้ธรรมะเป็นศาสดาของ<br />เธอต่อไป ไม่ได้ให้พระพุทธรูปเป็นศาสดา<br /><br />ก่อนนอน นั่งสมาธิ สงบใจให้นิ่งก่อนนอน<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3292345512935272249-5883641778670161094?l=bunpacha.blogspot.com' alt='' /></div>พงกี้http://www.blogger.com/profile/11372260686871193502noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3292345512935272249.post-42451635588855945812009-05-01T09:01:00.004+07:002011-07-05T03:34:29.058+07:00วันเสาร์ที่ 4 เมษายน 2552 [เริ่มจะฟุ้งซ่าน]<br /><br />วันนี้ฟุ้งซ่านแต่เช้าเลย ไม่รู้วันนี้เป็นอะไร คิดนู่นคิดนี่ตั้งแต่เช้า<br />บิณฑบาตรมาเสร็จ มานั่งที่ลานหินโค้ง เห็นโยมเต็มเลย ก็พยายามไม่มองแล้วนะ<br />แต่มันก็ไปเห็นเอง ก็เริ่มจะฟุ้งซ่านๆ ก็ไปเรียนเช้า ไม่ค่อยจะเข้าหัวเลย<br /><br />พอเที่ยงฉันเพลเสร็จ ก็ชวนท่านพระแบงค์ไปนั่งอ่านหนังสือ<br />ที่กลางลานสี่เหลี่ยม อ่านได้พักนึง ท่านก็ขอตัวไปเข้าฌานขั้นสูง<br />เราก็นั่งสมาธิไป ได้แค่ 10 นาทีก็ฟุ้งซ่าน ง่วงนอนอีก<br />ก็เหลือเวลาอีก 15 นาที ก็เลยมาเอนนอน เกิดหลับไปเลย แล้วตั้งปลุกไว้<br />ก็ไม่ตื่น เกือบจะสายเลย แล้วก็งัวเงียๆ เรียนๆไปเรื่องพระคุณของ พ่อ แม่<br />ก็ไม่ค่อยอินไม่ค่อยเข้าหัวเท่าไหร่ เอื่อยๆไปเลย (แต่บางท่านเห็นร้องไห้กันเลย)<br />ตอนบ่ายแก่ๆ ก็ฝนตกลงมาอีก เลยไม่ได้กวาดลานวัดอีกแล้ว<br />ก็เลยได้ไปล้างห้องน้ำอีกวัน<br /><br />พอมาประชุมเย็น พระอาจารย์กลับมาไม่ทัน เลยว่างซะงั้น<br />นั่งคุยกับท่านแบงค์ เรื่องผีๆไป o.o น่ากลัวนิดหน่อย<br />แต่อยากรู้ อยากเห็นมากกว่า แต่ก็ไม่ได้เอามาเป็นสาระอะไรมากมาย<br />เดี๋ยวก่อนนอนต้องทำสมาธิ สงบจิตให้ได้ซักหน่อย<br />เวลาฟุ้งซ่านยังมีอีกมาก เวลาบวชเหลือไม่มาก ต้องตั้งใจ<br /><br />--------------------------------------------------------------------------<br /><br />ไหว้ตัวเองให้ได้<br />ทำดีให้มากพอ<br /><br />นอนกลางวัน - เอื่อยไปทั้งวัน<br />มีเวลาว่าง ห้ามนอน!!!<br /><br />ตั้งใจให้ดี พยายามตั้งจิต ทำให้มันได้<br /><br />อย่าพึ่งล้า ต้องสุดๆ ให้ถึงที่สุด<br /><br />ก่อนนอนทำสมาธิได้เล็กน้อย<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3292345512935272249-4245163558885594581?l=bunpacha.blogspot.com' alt='' /></div>พงกี้http://www.blogger.com/profile/11372260686871193502noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3292345512935272249.post-45399614478945315142009-05-01T09:00:00.001+07:002011-07-05T03:34:26.141+07:00วันศุกร์ที่ 3 เมษายน 2552 [ว่างแล้วอย่าอยู่เฉยๆ]<br /><br />วันนี้เป็นวันที่กิจกรรมเยอะมาก เรียกว่าแน่นตลอดวัน ขนาดยังไม่ได้ทำวัตรเช้า<br />(จริงๆก็แน่นเพราะไม่อยากอยู่ว่างเองด้วย)<br />ตั้งแต่ตี 5 ก็ออกไปบิณฑบาตร ต้องเริ่มจำทางเพราะหลวงพี่ที่เดินนำจะไม่อยู่ 2 วัน<br />ก็คิดว่าพอจำได้แล้ว บิณฑบาตร ก็เห็นชาวบ้านที่ใส่บาตร ตั้งใจกันมากๆ<br />ต้องยิ่งตั้งใจเป็นเนื้อนาบุญที่ดียิ่งๆขึ้นไป<br /><br />ตอนเช้าเรียนวินัยสงฆ์ต่อ ก็รู้เรื่องกฎระเบียบมากขึ้น<br />เพื่อจะได้รักษาวินัยได้บริสุทธิ์ ยิ่งขึ้น<br /><br />ตอนเที่ยงพอมีเวลา เลยอ่านหนังสือสมาธิดู(เผื่อจะมีวิธีสงบใจได้ดีขึ้น)<br />ก็อ่านหนังสือรวมวิธีทำสมาธิแบบอาปานสติ ของท่านพุทธทาส<br />สรุปได้วิธีปฏิบัติมา 4 ขั้น<br />เลยลองนั่งดูที่กลางลานกุฏิสี่เหลี่ยม ก็รู้สึกว่าสบายกว่าเมื่อวาน รู้สึกมีสมาธิดี<br />พอใกล้ๆเวลาก็ไปเรียนต่อ มีเรื่องปลงอาบัติด้วยวันนี้ ต้องปลงทุกวัน<br />ตอนบ่าย เลิกเรียน พระอาจารย์แบ่งหน้าที่ให้แต่ละกลุ่มไปทำความสะอาด<br />ในบริเวณวัดก็แบ่งๆหน่าที่กันไป กลุ่มเราได้ไปกวาดถนน แต่พอดีว่าฝนตกลงมา<br />ไม่ต้องไป เลยไปล้างห้องน้ำแทนดีกว่า (ตาม concept ว่าว่างแล้วอย่าอยู่เฉยๆ)<br />ก็รู้สึกดีมาก ล้างห้องน้ำจริงๆก็ไม่ได้ลำบากอะไรเลย ทำกันหลายคน แป๊บเดียวก็เสร็จ<br /><br />พอ 5 โมงเย็นก็ขึ้นไปเรียนต่อ เรื่อง ศีล เรื่องศาสนพิธี<br />เสร็จแล้วก็ได้ทำวัตรเย็น เป็นวันแรก<br /><br />คุกเข่านานมาก ตอนแรกก็ทนคุกเข่าไป พอนานๆชักไม่ไหว<br />เลยคุกเข่าแบบราบลงไปกับพื้น ตอนเปลี่ยนท่า ชาเลย<br />นั่งอยู่ได้ประมาณ 20 นาทีได้ พระอาจารย์ถึงให้เปลี่ยนเป็นพับเพียบ O.O<br />แปลว่าจริงๆ ต้องคุกเข่าเต็มๆ เกือบครึ่งชม.!!!<br /><br />พอจบ พระอาจารย์ให้นั่งสมาธิต่อ 5 นาที จริงๆควรจะสบายๆ เพราะ<br />ว่าแป๊บเดียวเองเมื่อวานนั่งเองนานกว่านี้ตั้งเยอะ<br />แต่วินาทีนั้น นานมาก ทำสมาธิไม่ได้เลย ปวดหลังสุดๆ ปวดขา ปวดท้องด้วย<br />(อันหลังนี่สำคัญสุดๆ) พอเลิกมาก็เหนื่อยสุดๆ ปลงอาบัติแล้วเอนหลังเลย<br />แต่ไม่ไหวเหนียวมาก เลยไปสรงน้ำแล้วกลับมา<br />คงนั่งสมาธิได้ไม่นานมาก แต่ก็ต้องตั้งใจละนะ ต้องตั้งใจๆ<br /><br />-----------------------------------------------------------------------------------------------------<br /><br />สมาธิ 4 ขั้น [อานาปานสติ]<br />- ตามดูลมหายใจ (จมูกถึงสะดือ สะดือถึงจมูก)<br />- เฝ้าดูลมหายใจ<br />- สร้างนิมิต / เปลี่ยนรูปนิมิตได้ตามใจ<br />- เกิดปฐมฌาน<br />* ต้องพยายามทำให้ได้ ตั้งใจศึกษา ปฏิบัติตามนี้<br /><br />ช่วงกลางวัน<br />สมาธิวันนี้ ดีกว่าวันก่อนขึ้นมาอีกนิด รู้สึกสบายกว่าเมื่อวาน<br />คิดว่าน่าจะค่อยๆพัฒนาขึ้นเป็นลำดับ<br /><br />แต่ช่วงทำวัตร สมาธิไม่ดีเลยอาจเป็นเพราะหลายๆอย่าง<br />ปวดท้อง<br />ไอ กังวลเรื่องคอ<br />เปียกฝนมาด้วยส่วนนึง<br />คุกเข่า + พับเพียบมานาน ---&gt; ปวดหลังมาก<br />ต้องฝึกต่อไป<br /><br />ก่อนนอนวันนี้ น่าจะทำสมาธิได้ไม่นานมากเท่าไหร่<br />เพราะวันนี้ดูจะเหนื่อยมามาก วันต่อๆไปน่าจะดีขึ้น (ชิน)<br />ตั้งไว้ประมาณ 30 นาที<br /><br />เริ่มๆกังวลถึงพี่แป้งนิดๆ<br />แหะๆ ตั้งใจๆ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3292345512935272249-4539961447894531514?l=bunpacha.blogspot.com' alt='' /></div>พงกี้http://www.blogger.com/profile/11372260686871193502noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3292345512935272249.post-55638965838925462009-05-01T08:57:00.001+07:002011-07-05T03:34:22.473+07:00วันพฤหัสบดีที่ 2 เมษายน 2552 [บิณฑบาตร วันแรก]<br /><br />เป็นวันแรกที่ออกบิณฑบาตร หลวงพี่เดินนำ ท่านเดินเร็วมาก<br />เดินจ้ำๆตาม พอจะทันอยู่ แต่หลวงพี่ข้างหลังตามไม่ทัน เลยกลายเป็น<br />เดินอยู่ห่างพอสมควร มีให้พรเล็กน้อย บทสั้นๆ (แต่พอมาเรียนพระวินัย<br />ช่วงบ่าย พระอาจารย์บอกว่า ห้ามให้พร ซะงั้น - ดูในหนังสือนวโกวาท<br />ก็มีห้ามไว้จริงๆด้วย - -") เดินไปไกลทีเดียว ชาวบ้านที่ใส่บ้าน ดูเหมือน<br />จะเป็นชาวบ้านที่ใส่กันทุกวันเป็นประจำอยู่แล้ว ก็ไม่ต้องลุ้นเลยว่าจะมี<br />โยมมาใส่มั้ย เพราะของเยอะมาก มีจุดแวะพักถ่ายของลงกลางทาง แล้วมีรถตู้<br />ช่วยขนของกลับด้วย O.O พอกลับมาก็ฉันเช้าที่ลานหินโค้ง<br />เฉพาะที่ลานหินโค้งก็โยมเพียบเลย อาหารเยอะมาก<br /><br />ตอนบ่ายไปเรียน อ้อ ตอนเช้าก็มีเรียนเล็กน้อย แต่ไม่นาน<br />ก็เรียนห่มจีวรอีก เป็นครั้งที่ 3 ^.^" ตอนบ่ายเข้าเรียนเรื่องวินัยสงฆ์<br />แจกหนังสือ นวโกวาท น่าจะเล่มเดียวกับที่เคยเรียนสมัยที่เรียนที่วัดราชบพิธ<br />(สำหรับนักธรรมตรี) จำได้ว่าตอนนั้นเรียนไม่รู้เรื่องเลย จำอะไรไม่ได้เลย<br />ตอนนี้มาเรียนอีกที เริ่มเข้าใจว่าอะไรเป็นอะไรมากขึ้น ก็เรียนเกี่ยวกับ<br />วินัยของพระสงฆ์ บวกกับมาอ่านเองต่ออีกหน่อย ก็เลยรู้เลยว่า ทำผิดไปเพียบเลย<br /><br />วันนี้กลางวันมีเวลาเยอะเลยเอาบทสวดอนุโมทนามาท่องเพิ่มซะหน่อย<br />พอกล้อมแกล้มได้แล้วตอนที่เรียนพระวินัยอยู่ หลวงพี่ข้างๆ มาท่องๆ ถามๆอะไร<br />เลยบอกไปว่าท่องได้แล้ว (ยังไม่ค่อยคล่องหรอก ประมาณว่าโชว์พาว!) แล้วมารู้สึกว่า<br />ไม่น่าไปอวดอ้างเลย แสดงว่าเรายังยึดติดอยู่เยอะ คงต้องค่อยๆฝึก<br />ต้องมีสติอยู่ตลอดเวลา!<br /><br />ตอนเย็นเป็นประชุม เรื่องแบบทั่วๆไป ก็ได้หนังสือมาอีก 4 เล่ม<br />หนาเตอะ (ไม่น่าแบกหนังสือมาจากบ้านเยอะเลย ฮาๆ)<br /><br />-----------------------------------------------------------------------------------------------------<br /><br />ไม่อวดอ้าง ไม่ยินดียินร้าย ปล่อยวางให้ได้<br /><br />หลักสำคัญ 3 ประการ<br />ศีล สมาธิ ปัญญา<br /><br />การทำบุญ 3 วิธี<br />ทาน - การให้ การทำบุญทั่วไป ทำได้ง่าย ให้ผลน้อยที่สุด<br />ศีล - การรักษาศีล<br />ภาวนา - การฝึกจิตใจ ให้ผลมากที่สุด<br /><br />มีเวลาว่าง อย่านอน<br />กรรมฐาน<br />ท่องบทสวด<br />อ่านหนังสือ หาความรู้ เพิ่มเติม<br /><br />สมาธิวันนี้ ตั้งไว้ 1 ชม.ก่อน ถ้าไหวก็ต่อเท่าที่ไหว<br />นั่งได้ประมาณ 20 นาที<br />ฝนจะตก ฟ้าร้องเลยออกไปเก็บผ้าที่ตากไว้<br />แล้วกลับมานั่งต่อไม่ได้แล้ว<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3292345512935272249-5563896583892546?l=bunpacha.blogspot.com' alt='' /></div>พงกี้http://www.blogger.com/profile/11372260686871193502noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3292345512935272249.post-69430526444635676542009-05-01T08:52:00.002+07:002011-07-05T03:33:56.165+07:00วันพุธที่ 1 เมษายน 2552 [วันบวช - เป็นพระวันแรก]<br /><br />ช่วงเช้าแต่งชุดขาวเป็นนาคอยู่ กินข้าวต้มตอนตี 5 แล้วก็ออกมา<br />ที่ลานหินโค้ง เอาบาตรกับผ้าไตรไปขอขมาบิดา มารดา<br />แต่เสียดายมากที่มะม๊าไปเอาซาลาเปาตอนเช้า เลยมาไม่ทัน<br />เลยได้กราบขอขมาแค่ปะป๊า ขออโหสิกรรม น้ำตาซึมๆ เสียงสั่นๆ ^^<br />ป๊าก็บอกว่า ป๊าอโหสิให้ ป๊าดีใจ ขอให้เจริญในพระธรรม<br /><br />แล้วก็กล่าวคำขอบวช(ที่ท่องกันมาเป็นอาทิตย์) เสร็จแล้วก็เปลี่ยนชุดเป็นผ้าเหลือง ^_^<br />บวชเป็นสามเณรก่อน วันนี้พิธีการทั้งวันเลย<br /><br />แล้วก็มีเลี้ยงเพลกัน อาหารเยอะมากๆๆๆ ฉันไม่หมด เยอะจริงๆ<br />ก็ขออนุโมทนา สาธุ กับญาติโยมทุกคน ขอให้บุญกุศลที่กระทำมา<br />ส่งผลถึงญาติโยมทั้งที่ยังอยู่ ทั้งที่ล่วงลับ ทั้งที่มา ทั้งที่ไม่ได้มา สาธุ<br /><br />ตอนบ่ายก็ฝึกห่มจีวร แล้วก็เข้าโบสถไปขอบวชเป็นพระ<br />ตื่นเต้นนิดหน่อยเพราะต้องขึ้นเป็นชุดแรกเลย เจ้าอาวาสท่านน่ากลัว<br />เล็กน้อย แหะๆ แต่จริงๆท่านใจดี คอยบอกตลอด<br /><br />หลังจากเป็นพระแล้ว ก็ได้พระอาจารย์สอนสิ่งจำเป็นที่ต้องรู้ทันที 8 ข้อ<br />สิ่งที่ควรทำ 4 อย่าง<br />1. ใส่จีร ผ้ากาสายะ (ผ้ามัดย้อม)<br />2. อยู่โคนไม้<br />3. ฉันบิณฑบาตร<br />4. กินยารักษาโรค<br /><br />กับสิ่งที่ห้ามทำ 4 อย่าง(ปราชิก)<br />1. ฆ่าคนตาย<br />2. เสพเมถุน<br />3. ลักขโมยโดยเจตนา<br />4. อวดอ้างอุตริ (อ้างอิทธิฤทธิ์ที่ไม่มีในตน)<br /><br />สุดท้ายตอนค่ำก็ตระเตรียมเรื่องบิณฑบาตรพรุ่งนี้ วิธีการหิ้วบาตร<br />วิธีรับของ จะไปกับพระพี่เลี้ยง 2 รูป คือ หลวงพี่เม กับหลวงพี่เบียร์<br /><br />-----------------------------------------------------------------------------------------------------<br /><br />ตั้งใจทำให้เต็มที่<br />ตั้งแต่วันนี้ ก่อนนอน ถ้าไม่ดึกจนเกินไป<br />จะนั่งสมาธิ ฝึกจิต ฝึกใจก่อนนอนทุกคืน<br /><br />วันที่ 1 ตั้งใจไว้ 1 ชม.<br />ทำได้จริง 45 นาที<br />ปวดหลังมาก เมื่อยขามาก<br />จิตใจไม่ค่อยสงบเท่าไหร่<br />กังวลอยู่กับความเมื่อยล้า<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3292345512935272249-6943052644463567654?l=bunpacha.blogspot.com' alt='' /></div>พงกี้http://www.blogger.com/profile/11372260686871193502noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3292345512935272249.post-36289057608686923562009-04-30T00:15:00.005+07:002011-07-05T03:31:03.041+07:00วันอังคารที่ 31 มีนาคม 2552 [วันแรก เข้าวัด - โกนผมเป็นนาค]<br /><br />ตอนเช้าออกไปซื้อของก่อนไปวัด วุ่นวายนิดหน่อย<br />ให้มะม๊าเตรียมของให้ ของเยอะมาก กระเป๋าบะเริ่มเลย<br />วันนี้ก็มีมากัน 4 คน มะม๊า ปะป๊า พง แล้วก็นู๋สุ<br />ทีแรกก็ไม่ได้คิดอะไร แต่พอมาถึงวัดจริงๆแล้วรู้สึกแปลกๆ<br />เริ่มห่วงๆพี่แป้งว่าจะเป้นยังไงมั้ย 0_0"<br />แต่ก็ตั้งใจแล้วก็ต้องเต็มที่แหละสู้ๆ<br /><br />พอมาถึงฝนก็เริ่มตกเลย ฤกษ์ดีจริงๆ ทีแรกก็ไม่ได้ขนของลงมาเลย<br />นึกว่ามาขนทีหลังก็ได้ ตอนหลังเลยต้องวิ่งลุยฝนมาขนกะป๊าเลย<br />เลยโกนหัวช้าไปด้วยเพราะต้องต่อคิวนานเลย<br /><br />เรื่องไอพอเข้าวัดแล้วรู้สึกจะหายไปเลย ไอแค่นิดๆหน่อยๆ<br />ดีจัง ขอบคุณสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ช่วยคุ้มครองให้พงทำได้เต็มที่ครับ<br /><br />วันนี้ส่วนใหญ่ก็ซ้อมพิธีการบวชพรุ่งนี้ก็จัดลำดับ<br />ได้ลำดับที่ 76 แล้วก็เข้าพักห้องกุฏิสี่เหลี่ยม จับฉลากได้ห้องเบอร์ 12<br />พอได้พ้องได้ลำดับ นึกถึงพี่แป้งขึ้นมาเลย จะเอาไปแทงหวยป่ะเนี่ย 555<br />คิดอีกทีก็พอเต๊อะ เดี๋ยวหมดตัว :P<br /><br />ช่วงค่ำพระอาจารย์ให้การบ้านมาด้วย 1 อย่างเรื่องก่อนบวช<br />ต้องขอขมาพ่อแม่ ให้ไปคิดมาด้วยว่าจะขอขมาว่าอะไรบ้าง<br />คิดๆแล้วน้ำตาจะไหล งื้อๆ<br /><br />นึกภาพเอาผ้าไตรให้มะม๊า เอาบาตรให้ปะป๊าแล้วขอขมาอโหสิ<br />ในสิ่งที่ทำไม่ดีไปทั้งที่ตั้งใจและไม่ตั้งใจ พงจะไปบวชแล้วจะตั้งใจศึกษา<br />พระธรรม จะทำตัวให้เป็นคนดีไม่ต้องให้ป๊าม๊าทุกข์เพราะลูกคนนี้<br />ป๊า ม๊าไม่ต้องห่วง ลูกคนนี้ต้องได้ดีแน่ กราบ~<br /><br /><br />-----------------------------------------------------------------------------------------------------<br /><br />ข้าพเจ้าขอตั้งจิต อธิฐาน<br />ขอตั้งใจจริง ฝึกจิตใจ เรียนรู้ในพระธรรมคำสอน<br />15 วันนี้จะไม่วอกแวก ไม่นอกลู่นอกทาง<br />ตั้งใจเต็มที่<br /><br />ขอให้ผลบุญที่ข้าพเจ้าเคยทำมา ช่วยส่งให้ข้าพเจ้า<br />เดินไปในทางที่ถูกในทุกๆเรื่อง<br />ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ชี้แนะ ชี้นำทางที่ควรด้วยเถิด~สาธุ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3292345512935272249-3628905760868692356?l=bunpacha.blogspot.com' alt='' /></div>พงกี้http://www.blogger.com/profile/11372260686871193502noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3292345512935272249.post-45720681995722451392009-04-24T13:17:00.007+07:002010-11-18T09:29:49.013+07:00สวัสดีครับ ที่สร้าง blog นี้ขึ้นมาเพราะอยากจะเล่าประสบการณ์การบวชที่ได้บวชมาเป็นระยะเวลา 15 วัน<br />ที่วัดชลประทานรังสฤษฎ์นะครับ<br /><br />ก็ได้ประสบการณ์ที่ดีจากการบวชครั้งนี้มามากมาย เลยอยากจะแบ่งปันให้คนอื่นได้รู้บ้าง<br />เผื่อว่าใครอยากแล้วอยากจะบวชบ้าง ก็ขออนุโมทนานะครับ<br /><br />หวังว่าประสบการณ์เล็กๆของผมจะเป็นประโยชน์ต่อทุกคนที่เข้ามาพบเห็นนะครับ<br /><br />-----------------------------------------------------------------------------------<br /><br />บรรพชา ครานี้ เดือนเมษา<br />ได้เวลา ดวงจิต สุกสดใส<br />ชำระล้าง ให้สว่าง กระจ่างใจ<br />สุกอุไร ในความดี ที่วัดชล<br /><br />ศีล สมาธิ และปัญญา<br />ไตรสิกขา ปฏิบัติ ให้เกิดผล<br />ตั้งมั่นจิต ตั้งมั่นใจ ไร้กังวล<br />ไร้สับสน เรื่องใดๆ ใช้พระธรรม<br /><br />กรรมฐาน งานหลัก ปฏิบัติ<br />เอาให้ชัด ที่จิต พิศมัย<br />ในความว่าง ความสุข เกิดที่ใจ<br />สิ่งใดใด ในโลก อนิจจัง<br /><br />สัพพะโร สัพพี อภิวา<br />บุญนำพา ทุกชีวี ให้สุขสันต์<br />สรรพโรค ทุกโศก หายเร็วพลัน<br />อายุวันโนสุขัง พะลังเอย<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3292345512935272249-4572068199572245139?l=bunpacha.blogspot.com' alt='' /></div>พงกี้http://www.blogger.com/profile/11372260686871193502noreply@blogger.com4